کد خبر: ۱۳۵
تاریخ انتشار: ۲۶ آذر ۱۳۹۴ - ۱۳:۳۱
تعداد نظرات: ۲ نظر
شعری از فاضل نظری شاعر معاصر
شعر/روشنایی نامحسوس








کی به آتش می کشی تسبیح یا قدوس را
روح سرگردان این پروانه ی مأیوس را

کورسوهای چراغ عقل مردم منکرند
روشنایی های آن خورشید نامحسوس را

از صدای موج سرشارند و با ساحل دچار
گوش ماهی ها چه می فهمند اقیانوس را!

نسل در نسل زمین، گشتند تا پیدا کنند
سایه پرهای رنگارنگ آن طاووس را

تلخ و شیرین جهان چیزی به جز یک خواب نیست
مرگ پایان می دهد یک روز این کابوس را




فاضل نظری





برچسب ها: فاضل نظری ، شعر ، شعر معاصر
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۰
کاربر
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۵۲ - ۱۳۹۴/۰۹/۲۸
0
0
بسیار عالی بود انسان را به فکر فرو می بره
زهرا
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۰۶ - ۱۳۹۶/۰۷/۰۳
0
0
خیلی در عمق ناامیدی سروده شده و بسیار پر محتوا وعمیق است و این شهر جای تامل بسیار در درون انسان را مطلبد
نظرات شما
نام:
ایمیل:
در صورت انتشار نظر به شما ایمیل زده می شود
* نظر:
طراحی و تولید : ایران سامانه